Een ideologie die ik ooit uitgeschreven heb, een soort gedachtenmaalstroom. Geen zin om het nog eens na te lezen, zullen waarschijnlijk veel taalfouten en zever in staan, maar kom, ik ben bereid die met jullie te delen ^^
Here it goes ...

Wat als alles inderdaad maar illusie is? Kan het dan zijn dat onze illusie bijvoorbeeld is zoals in the matrix, computergestuurd? Dat zou wel kunnen, want wie weet leven we eigenlijk in een later tijdperk geleid door computers? En kan het dan dat deze illusie slechts een vicieuze cirkel is in een computerprogramma, en dat alles zich herhaald? Want alle geschiedkundigen zeggen dat we kunnen leren uit onze geschiedenis, en dat de geschiedenis zich herhaalt.
Ook in het dagelijkse leven herhaalt de geschiedenis zich, want zoals eerder beschreven verlopen bijvoorbeeld vele relaties ook op dezelfde manier, of herhalen bepaalde relaties zich. Maar is een computergestuurde realiteit niet wat vergezocht? Want zou het inderdaad zo zijn, dan zou deze allesleidende computergemeenschap er toch voor zorgen dat wij daar niet kunnen over nadenken, dat nadenken, of filosoferen niet in onze hersenen geprogrammeerd zit. Maar dit is slechts een voorbeeld om uw interesse te wekken. Waar ik het echt wil over hebben is over relaties binnen groepen mensen.

Zoals ik al eerder vermeldde, zijn relaties volgens mij een vicieuze cirkel, want overal ter wereld verlopen relaties volgens een beperkt aantal verschillende patronen. Bij mensen rondom mij kan ik dit duidelijk zien. Sommigen gaan hun relaties telkens op dezelfde manier aan, anderen willen geen relaties. Dit kan ook wel een “storing” zijn binnen de menselijke geest, of een beperking. Ook in muziek komen telkens zaken terug, lyrics die over hetzelfde thema handelen, composities die sterk op elkaar lijken, originaliteit is vaak ver te zoeken, want wat is originaliteit? Kan het niet zijn dat bijvoorbeeld de melodieën van beethoven of mozart reeds eeuwen daarvoor bedacht werden, maar misschien nooit opgeschreven werden. Het feit dat alles een vicieuze cirkel is, is ook aan te tonen doordat men in de “wetenschap” (als dat wel een juist woord is) ontdekt heeft dat het heelal waarschijnlijk nog steeds uitdijt, en dat er waarschijnlijk al eerder big-bangs geweest zijn. Zijn wij dan wel origineel? Leven wij dan niet een leven dat reeds geleefd is? En als het heelal toch zijn grenzen heeft, om daar even op terug te komen, wat is er dan buiten die grenzen? Zijn wij dan misschien niet slechts een onderdeel van iets groters? Zou het niet kunnen dan, dat mensen, of weet ik veel wat voor andere wezens, in een groter universum leven, en dat misschien ons heelal, of onze werkelijkheid een minimalistisch deeltje is van iets anders. Zou het ook niet kunnen dat bijvoorbeeld ons heelal slechts een atoom is in een andere werkelijkheid, en wij dus nietig kleine deeltjes zijn? Bestaan wij wel echt? En wat zijn onze atomen dan in die andere werkelijkheid? Bestaan er bij ons dan ook nog kleinere deeltjes dan protonen of neutronen of quarks? En zou elk atoom dan niet een verzameling kunnen zijn van andere, in de ogen van de wezens die er leven, immense heelallen? En wat als wij slechts nietige wezens zouden zijn in vergelijking met een andere werkelijkheid, zou de wetenschap daarvan de mensen beïnvloeden, of zou eenieder zijn gewone leventje voortzetten? Denken mensen eigenlijk wel na over het nut van het leven, over de zin van alles? Waarschijnlijk niet, daar heeft dan weer onze consumptiemaatschappij met haar hedonistische “filosofie” (al is het gebruik van dit woord hier een verkrachting ervan) alles mee te maken. Verder vind ik ook dat Carthago vernietigd moet worden, zij reeds Scipio in 200 v.C., zelfs dit was al een hedonistische, consumptiegerichte uitspraak, propaganda. Ook propaganda behoort mijns inziens tot de consumptiemaatschappij, zowel politieke als verkoopsgerichte propaganda, want gaat de consumptiemaatschappij toch niet vooral over het verkocht krijgen van zijn goederen. Die goederen kunnen ook gedachtegoed zijn, bijvoorbeeld de gedachte dat men een bepaald iets zou nodig hebben om gelukkig te worden, of de gedachte dat iets niet mag zijn, om dan iets anders wel te kunnen laten bestaan. “Live and let live” zou hier een mooie boodschap zijn, maar niemand in deze wereld die er wat aan heeft, behalve enkele eenzaten die zich geroepen voelen om deze hele aardkloot te verbeteren, en alles te veranderen wat er volgens hen fout aan is, of om hun filosofie te verkondigen aan de massa, maar dit is alles slechts een idiote gedachte van enkele gestoorde geesten. Men zou moeten inzien dat de realiteit is dat niemand deze aardkloot kan veranderen, en dat mensen altijd, voor de rest van het bestaan van dit universum, en waarschijnlijk in de andere universa ook, hun eigen zin zullen doen. Lijkt deze eigen zin dan toch een bepaalde leer of filosofie te volgen, dan is dit slechts omdat die mensen daar zelf zin in hebben, zin om iets te volgen, zin om een leider te volgen of gewoon zin hebben om zich ergens bij aan te sluiten. Alles begint en eindigt bij de menselijke wil.