da steekt es tege hé , zo van die stomme messages ...
idee !!!
we maken een verhaaltje , men hoogstgerankte officer vervolgt op mijn begin , daarna zet ik da ierbij , en begint men 2de hoogst gerankte officer verder te doen , da moe nie lang zijn , ma das nog wel es fun :d
er was eens niet zo heel lang gelede , in een land hier niet zo heel ver vandaan eigenlijk , een stoere ridder die jammer genoeg zo'n 9 eeuwen te laat was geboren ...toch trok hij steeds weer ten strijde tegen de draken en slechterikken van zijn tijd ...
Dit is het verhaal, van ridder Champolignon de Bolle, kortweg, de Champie. Als noeste ridder, en aanbidder van de vikings, ging ook ridder champie op zoek naar 2 zaken: 1) de alomtegenwoordige heilige graal, en 2) een toverdrank. Maar hoe zou hij die vinden? Wie moest hij daar voor opzoeken?
een lange zoektocht begon. Jaren van honger en leed gingen voorbij.Hij zag zun queste niet langer slagen en de wanhoop was nabij Tot het moment hij arriveerde in dorpje genaamd koujtsjoebottn
dit dorpje werd reeds jaren geteroriseerd door de verachtelijke demon Aidan, deze nam de gedaante van een knappe jonge maagd aan , deze vermomming liet haar toe verschillende mannen in haar netten te strikken en zo hun zielen te roven om deze in kleine zwarte doosjes van een onbekend materiaal te bewaren , de mannen werden weer vrijgelaten om als zombies hun leven voort te zetten .
Gelukkig pleegde deze demon zelfmoord nadat ze in haar rijpe puberjaren plots doorhad dat het hele leven eigelijk totaal geen zin heeft en dat alles zo duister en gruwelijk is daar buiten dat ze er beter meteen een einde aan kon maken. Kort na dit incident trof onze held Champie in het dorp aan dat uitsluitend bevolkt werd uit willoze, overgewichtige zombies met zwarte baarden die vaag aan schaamhaar herinnerden. Elk droeg een bord rond z'n nek met de opschrift: "Ik reed op de dorpsfiets". Dit alles aanziende mompelde Champie: "Maakt dees es op paddo's mee..."
omdat de zombies weigerden zijn vragen te beantwoorden , ging champie op zoek naar de oorzaak van deze ramp, en op een avond ,in een klein huisje in de buurt van het dorp trof hij het lijk van de demon aan , weliswaar reeds enige tijd koud , maar nog steeds intact , bij het aanschouwen van haar schoonheid besefte champie dat hij al maandenlang droog stond , en in een vlaag van pure lust ontdeed hij zich van zijn harnas , nam de dode schoonheid in zijn armen en pas bij het eerste ochtendgloren was hij van zijn frustraties bevrijd....
In de koude ochtendlucht baande hij zich een weg naar buiten, en besloot dat hij maar meteen z’n pad zou voortzetten. Deze nacht was hem bevallen, en hij bedacht dat hij z’n halve leven had verkloot door zich bezig te houden met irrelevante zaken. Neen, voortaan zou z’n queeste de jacht naar andere jonge, gewillige deernes impliceren. Dood of levend.
Dit bedenkende, kwam hij op het dorpsplein terecht, waar net een homofiel terecht gesteld werd. De straf in die tijd voor zulk gedrag des duivels, was het vastnagelen van het geslachtsdeel van de persoon in kwestie op een houden balk, en hem zo 24 uur tentoon te stellen op het dorpsplein, zodat iedereen zou zien wat voor een schandelijke daden hij gesteld had. (Dit is een historisch feit, nvdr) Champie gniffelde eens, gooide een dode kat in de richting van de pervert, maar bedacht dat hij geen tijd had om te wachten tot hij op de brandstapel zou belanden.
Hij strompelde nog half groggy voorts, en kwam in een zompig moeras terecht, vol met een heleboel vreemde wrattige onwelriekende kleine wezentjes.
Aangetrokken door de geur van bepaalde lichaamssappe die onze held nog steeds omringde, kwamen enkele van de wezens dichterbij , geintrigeerd keek champie naar de vreemde bewegingen die deze gruwelijk uitziende creaturen maakten, tot hij met een schok besefte dat het trollenwijfjes waren die een paringsdans opvoerden , hij herinnerde zich de verhalen die zijn mama hem voorlas voor het slapengaan , over hoe trollenwijfjes hun partners gruwelijk verminken en doden na de coitus , met natrillende benen van vorige nacht begon hij te lopen , om plots tot het besef te komen dat hij verdwaald was in het bos ....
En nu het vervolg ...
7 opmerkingen:
Terwijl hij de bomen rondom zich afspeurde naar een teken van leven, bemerkt hij opeens dat alles rondom hem bewoog. Opeens hoorde hij overaal gesnik en mensen die schreeuwden om een verloren liefde. Nog nooit had hij zo'n wansmakelijke geluiden gehoord. Plots herinnerde hij zich de fabels over de emoniae, een volk dat al lang verloren werd geacht. De barden zongen liederen over hun ondergang. Vele eeuwen geleden werden ze overmeesterd door demonen die teerden op hun smart. Het gebroed dat uit hun rituele ogieën ontsproot doolde nu rond door het bos waar eens hun rijk was. Het enige wat men nog weet over deze schepsels is dat ze zo'n afgrijselijk aangezicht hebben dat ze het met een pekzwarte haren bedekken. Door het demonenbloed dat door hun aderen vloeit zijn ze half mens, half demoon. Door hun demonische helft te bedekken menen ze te kunnen ontsnappen aan hun lot.
Geteisterd door deze gedachten rende onze held zo snel hij kon door het bos, opgejaagd door het steeds luider wordende gesnik. Opeens voelde hij een scherpe pijn aan zijn onderarm...
sathan said...
een van deze verachtelijke wezens had zich in zijn arm vastgebeten, in pure doodsangst sneed onze held zijn arm af in een poging zich van het monster te ontdoen , hij prees zich gelukkig dat de wezens even dom als lelijk waren , want de arm eiste de onverdeelde aandacht van de wezens op . de ridder voelde dat hij het zo nooit lang zou uithouden , dus hij verstopte zich in het dichte struikgewas , scheurde repen stof van zijn gewaad om de bloedende stomp waar ooit zijn arm had gezeten te verzorgen ... gek van de pijn en de emoties van de afgelopen dagen viel onze held tenslotte snikkend in slaap ...
na enkele uren tussen waken en slapen gezworven te hebben , besefte onze held plots dat hij hulp moest vinden , of dat zijn verwondingen hem wel eens fataal zouden kunnen worden , dus vermoeid en gekweld door de meest helse pijnen ging champie op pad om na lange omzwervingen in een kleine boerennederzetting te stranden...
In dit dorpje kwam de onverschrokken Champie even tot rust, en dacht diep na over de mogelijke redenen van zijn falen. Bij het overlopen van zijn grote helden en lichtende voorbeelden viel hem 1 ding op: zij hadden allen een schildknaap of knecht gehad die hen met raad en daad bijstond.
De volgende ochtend liet de champie het bericht verkondigen dat een ridder een schildknaap zocht. 2 mensen reageerden op zijn oproep: een oogverblindend mooie nymfomane, erfgename van de moortgat familie (ons allen bekend); en trippie: de ietwat achterlijke bisexueel. Terwijl dame Moortgat's leven draaide rond sex, was trippies lievelingsbezigheid het parkietpijpen bij zijn 96 jarige demente, transexuele oma.
onze held had nooit zoveel respons verwacht op zijn bericht , dus besloot hij zijn mogelijke schildknapen aan drie tests te onderwerpen , de eerste test was gebaseerd op de hoeveelheid vocht beide kandidaten konden absorberen , aangezien helena -ja zo heet dame moortgat- uit een brouwersfamilie voorkwam was zij wel enige hoeveelheden van het edele gerstenat gewend en won deze test met glans, voor de tweede test onderwierp champie beide kandidaten aan de electrische stoel , om zo hun geleidingskracht te bepalen, gesterkt door de overdadige alcohol doorstond ook enkel helena deze proef met glans , de laatste proef , de beruchte bever-taxi-proef zorgde ervoor dat trippie werd herleid tot een zielig hoopje trillend vlees , champie had zijn keus gemaakt, de bloedmooie helena zou hem vergezelen op zijn queeste naar de toverdrank en de heilige graal , inderdaad, champie had zijn zoektocht naar seks voltooid , met helena aan zijn zijde zou hij wel aan zijn trekken komen ...
Toen champie Helena vertelde dat zij hem vanaf nu zou vergezelen op zijn queeste fluisterde ze ondeugend in z'n oor. Ja, zij zou inderdaad een goede schildknaap zijn, hij kon het voelen aan zijn zwaard. "Koene ridder er is echter iets dat u moet weten alvorens wij erop uit trekken." Champie keek naar haar en liet zijn ogen rusten op haar boezem, hij had zijn keuze gemaakt. "Wat is er?", zei hij zeer laconiek. "Wel heer, bij nachte is mijn lijf bezeten door een drang die enkel mannen begeert." Bij het horen van deze woorden werd Champie overmeesterd door pure euforie. Met de zijn geest al reeds gericht op deze nachtelijke avonturen verlieten zij het dorp. Onze held was zo verdwaasd door dit hele gebeuren dat hij geen aandacht schonk aan zijn bloedende stomp. Hij scheen zelfs geen aandacht te schenken aan de verdorven geur die de wonde verspreide. Terwijl ze verder reden kleurde zijn bloed de aarde rood. "Pas op voor de beet van de emoniae...", dat was wat de barden zongen. Maar onze held was te ver weg. Zonder enige argwaan vervolgde hij zijn weg...
Onze held Champie,nu dus vergezeld door de mooie Helena, vervolgde idd zijn weg. Helaas helaas, Champie was zo in de wolken dat hij niet alleen zijn wonde had vergeten verzorgen, maar ook helemaal geen provisie had ingeslagen voor zijn lange zoektocht! Er zat dus niets anders op dan het dichtsbijzijnde dorp op te zoeken, maar daarvoor moesten ze eerst door het beruchte 'bos der ultieme verleiding'... Het stond bekend om de grootste droom van elk mens in een dodelijke hallucinatie te veranderen. Ja, je kan het al verwachten, eens in het bos doken er plotseling uit de bosjes een heleboel bloedmooie naakte vrouwen!
Helena, als trouwe schilddame, kon onze held nie zomaar in de steek laten en dus deed ze wat ze normaal enkel maar snachts zou doen: ze begon te strippen!
Onze koene held trok zich al snel niets meer aan van de hallucinaties en uit pure lust liep hij op Helena af om zijn frstraties even uit te werken.
Na deze daad trokken ze dieper het bos in, Champie nu verlost van de hallucinaties, maar o jee, Helena helemaal nog niet...
De bloedmooie Helena besefte maar al te goed wat haar nog te wachten stond. Snel rende ze, samen met Champie, verder in de hoop dat deze haar diepste verlangens niet in hallucinante vorm hoefde te aanschouwen. Helena verborg namelijk een groot geheim dat terwijl ook al haar lustgevoelens ten goede uitkwam. Toen champie na een poosje rennen (+/- 5 minuten, onze held moet nodig eens wat aan zijn conditie gaan doen)wanhopig Helena's mouwen begon af te scheuren in de hoop dat ze wat trager zou gaan, werd hij weer geplaagd door een hallucinatie. Terwijl het kwijl overvloedig over zijn bierbuije stroomde viel het hem op dat er deze keer niet enkel een hoop mooie vrouwen rond hem dwarelden maar ook een bende naakte mannen. Helena barstte in tranen uit en gaf al huilend toe dat ze biseksueel is, en diepe gevoelens koesterde voor de reeds tot as gereduceerde Trippie. Verwachtingsvol keek ze naar Champie, maar deze leek niet te reageren aangezien hij het te druk had met het afweren van de anale verkrachters die ook een stiekeme wens van Helena bleken te zijn. Snel veegde Helena haar tranen weg en deed of er niets gebeurd was. Ze sneed het geslachtsorgaan van de boze verkrachters af en redde Champie van het anale gevaar. Na een tijdje bereikten ze het dorpje waar ze hun provicie zouden aanschaffen. In de lokale Aldi werd Onze held echter geprovoqueerd door een bende wintertrollen gekleed in legerbroeken en versierd met gele helmen. Net toen ze hem van zijn andere arm dreigden te ontdoen, kreeg hij het idee om Helena voor een nachtje uit te lenen aan de geelhelmen in ruil voor een beetje geld. De trouwe Helena durfde dit "aanbod" niet te weigeren en liep braafjes mee met de wintertrollen terwijl Champie van het verkregen geld de pizza kocht waar hij al zo lang naar verlangde...
Een reactie posten