Nog een oud gedichtje.

Afscheid
04/01/2006 (net na middernacht)

Als tijden niet aan onze zijde
Staan
En wij elk onze eigen weg moeten
gaan

Als verdriet onze hoofden en de buitenwereld
Verovert
En wij elk een ander pad
Inslaan

Als mensen en dieren, onwetend
Kijken
Naar hoe wij elk een andere kant
Uitwijken

Als blaadjes hun bloemen
verliezen
En doornen hun rozen

Als dingen de betekenis van hun
Bestaan
Van zich weg moeten laten
gaan

Knagende pijnen onze harten
verscheuren
Dan zullen wij ons afscheid o zo
Betreuren

Maar weet dan altijd dit, m'n liefste,
weet,
Het afscheid, m'n liefste
Is wat me het meeste speet